Skip to content

Origineel artikel: Nieuwe longen, nieuwe fietskilometers voor Hetty Veerman  – European Transplant Games 2026

Jarenlang steeds maar achteruitgaan. Niets meer kunnen, bijna geen lucht hebben. Diagnose: bronchiolitis (een ontsteking van de kleine luchtwegen). Dat is het verhaal van Hetty Veerman. Ondanks alles bleef ze fietsen.

Steeds afhankelijker van anderen

“Gewoon pech,” zei de longarts. Nooit gerookt, altijd gesport, maar toch. Ze probeerde van alles, waaronder revalidatie in Beatrixoord. Hier werd ze echter ontslagen omdat ze op de fiets kwam en thuis actiever was. Behandeling door een arts in het alternatieve circuit, gebitsrenovatie en ga zo maar door. Soms ging het weer wat beter maar langzamerhand ging ze toch steeds meer achteruit.

Lopen ging bijna niet meer. Fietsen met ondersteuning wel. Dat deed ze om toch wat in conditie te blijven. Mentaal en emotioneel kwam het er ook erg op aan en werd ze heel onzeker als ze ergens naartoe moest. “Kan ik wel dichtbij parkeren? Moet ik ook traplopen?” Haar man en kinderen deden bijna alles thuis, zelf kon ze weinig, had ze genoeg aan zichzelf. Ontslag van haar werk volgde.

Haar tweede kans

Een transplantatie kwam in beeld. De longarts verwachtte dat Hetty, met een beetje geluk, binnen een jaar aan de beurt zou zijn. Dat was inderdaad het geval. Na tien maanden, in oktober 2015, was het zover. Ondertussen had ze dat jaar al 4000 km gefietst (met zuurstof in de fietstas).

“Ik wil graag mijn fietsmaatje bedanken die mij iedere dag vergezelde op de fiets” – Hetty

Dit heeft er zeker toe bijgedragen dat ze exact drie weken na haar longtransplantatie weer op de fiets zat.

Terug op de fiets

Ze fietst nog steeds, eigenlijk elke dag. Het streven is 10.000 kilometer per jaar en dit wordt meestal gehaald. Met donorlongen heeft ze inmiddels twee keer de Elfstedentocht gefietst op Pinkstermaandag. Dat moet verplicht op een fiets zonder ondersteuning. In het doosje met alle elfstedenmedailles zijn dit toch wel de pareltjes.

Tegenwoordig fietst ze op een fiets met ondersteuning. “Zo kan ik het ook” krijgt ze wel eens als commentaar, maar zonder die ondersteuning zou ze geen plezier in het fietsen hebben en zou het erbij blijven. Al heb je ondersteuning,

“Je bent in beweging en buiten en dat is het belangrijkst.” – Hetty

De volgende uitdaging

Haar volgende uitdaging is om eind april op de fiets van Roden naar Rome te gaan. “Hoe mooi zou het zijn als het roze van de “Give & Live” fietsclub begin juni op het Sint Pietersplein te zien is?” Met deze club, waar ook haar man lid van is, heeft ze twee keer de Mont Ventoux beklommen.

Ze is haar donor ontzettend dankbaar dat die de keus heeft gemaakt om zijn/haar organen te doneren en dat zij daardoor een tweede leven heeft gekregen. En niet alleen zijzelf maar ook haar man en hun inmiddels volwassen kinderen. Niet minder dankbaar is ze voor de medische zorg in het UMCG, wat een toppers zijn de mensen in de zorg die waken over de gezondheid van vele getransplanteerden.

Dit verhaal is onderdeel van de campagneserie ‘Stories Beyond Life’ van de European Transplant Games en samen gecreëerd met UMC Groningen.