Altijd in beweging, ondanks alles

Origineel artikel via: https://etg2026.nl/news-sbl_florinda_nl/

Al vanaf haar geboorte is ze nierpatiënt. Twee transplantaties, een acute afstoting en een flinke achteruitgang in haar nierfunctie volgden. Dat is het verhaal van de 31-jarige Florinda Siep. Maar wie denkt dat ze stilzit, heeft het mis. Sport en beweging zijn haar medicijn, haar manier om de regie over haar eigen leven te behouden. 

Nuchterheid als kracht 

“Ik weet eigenlijk niet beter,” vertelt Florinda nuchter. Door een complicatie bij haar geboorte liepen haar nieren direct ernstige schade op. Waar anderen op latere leeftijd hun hele leven rigoureus moeten omgooien als ze ziek worden, groeide Florinda op binnen de kaders van haar ziekte. Voor haar is dit de norm, haar eigen definitie van ‘gezond’.

Toch ging haar nierfunctie langzaam maar zeker achteruit, totdat ze rond haar elfde moest gaan dialyseren. Een heftige periode, die werd doorbroken toen haar moeder een nier aan haar doneerde. Drie jaar lang ging dat goed, totdat een zware val haar afweersysteem activeerde en de nier acuut werd afgestoten. Weer volgde de dialysestoel. Een emotioneel dieptepunt, tot die ene beladen nacht zestien jaar geleden. Florinda zat erdoorheen en dacht er serieus aan te stoppen met de slopende dialyses. Precies diezelfde nacht kwam het verlossende telefoontje: er was een match via de wachtlijst.

Luisteren naar je lichaam: de kunst van het doseren 

Die tweede donorier zit er inmiddels al zestien jaar in, al ging ook dat niet zonder slag of stoot. Acht jaar geleden zorgde een nieuwe afstoting ervoor dat ze de helft van haar nierfunctie moest inleveren. Haar droom om als dialyseverpleegkundige te gaan werken moest ze door de extreme vermoeidheid laten varen. Inmiddels heeft ze haar passie elders gevonden: ze werkt op de redactie van de Niervereniging.

Haar ziekte herinnert haar er dagelijks aan dat gezondheid geen vanzelfsprekendheid is. Door de zware medicijnen zijn haar botten en spieren kwetsbaarder. Juist daarom is sporten voor haar een noodzaak. Maar waar veel beginnende sporters in de valkuil trappen van blindelings ‘meer, meer, meer’ willen, heeft Florinda een diep, volwassen respect voor haar grenzen ontwikkeld.

“Grenzen opzoeken en beter willen worden is goed, maar je moet ook stap voor stap je rust pakken. Als je onwetend bent en je lichaam dwingt tot het uiterste, ben je door blessures juist verder van huis. Na al die jaren weet ik precies wanneer ik een tandje minder moet doen.” – Florinda

Het is een krachtige les in topsport: echt winnen betekent niet je lichaam slopen, maar er intensief mee samenwerken.

Het startnummer dat blijft liggen 

Dit diepe bewustzijn neemt ze mee naar de European Transplant Games. Voor Florinda is dit een thuiswedstrijd, want ze woont zowat naast topsportcentrum Papendal. Het toernooi is voor haar veel meer dan een sportieve uitdaging; het is een ontmoeting met een community die de fragiliteit van het leven als geen ander begrijpt.

Op het veld kruipt het bloed waar het niet gaan kan en strijdt Florinda vol fanatisme voor de winst. Maar de Transplant Games dragen ook een indringende schaduwzijde met zich mee.

“Op het veld speel je de wedstrijden, je bent elkaars rivaal en je wilt elkaar verslaan. Maar als iemand er een volgende editie niet bij is, vraag je je direct af hoe het met iemands gezondheid gaat. Negen van de tien keer is dat de reden dat ze er niet zijn.” – Florinda

Het herinnert iedereen aan de startlijn eraan hoe uniek, maar ook hoe kwetsbaar hun aanwezigheid is. Het feit dat ze daar kúnnen staan, is de allergrootste overwinning.

De cirkel is rond 

Dit jaar komen er voor Florinda een aantal bijzondere, emotionele mijlpalen samen. Niet alleen ziet ze na twintig jaar een sportvriend uit Engeland weer terug, de openingsceremonie markeert bovendien een prachtig jubileum. “Het is dan exact twintig jaar geleden dat mijn moeder haar nier aan mij doneerde.”

Het maakt de Games op Papendal de ultieme viering van een twintig jaar durend tweede leven. Een sportfeest, maar bovenal een krachtig eerbetoon aan het leven zelf.

“Niet opgeven, gewoon doorgaan. Ook al gaat je gezondheid achteruit, blijf bewegen, zij het iets minder fanatiek. Blijf het gewoon doen.” – Florinda